Historia Policji Wodnej

Historia Policji Wodnej

Policjanci pełnią służbę prewencyjną na wodach polskich od blisko 90 lat. Bezpośrednio po I wojnie światowej na terenie Polski działało wiele organizacji służby bezpieczeństwa, a wśród nich Straż Rzeczna. Straż Rzeczna, licząca 30 funkcjonariuszy, była formacją zbrojną z obszarem działania ograniczonym wyłącznie do rzeki Wisły.

 

Dopiero rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych wydane na podstawie Ustawy z dnia 24 lipca 1919 roku o Policji Państwowej powołało „dla zapewnienia bezpieczeństwa, spokoju i porządku publicznego na drogach wodnych (...), specjalne oddziały Policji Państwowej, których działalność ogranicza się w zasadzie na koryto rzeki, pas nabrzeżny, przystanie i porty”. Oddziały te podlegały okręgowym komendom Policji Państwowej. Funkcjonariusze komisariatu rzecznego Policji Państwowej rekrutowani byli spośród zgłaszających się kandydatów i byłych funkcjonariuszy Straży Rzecznej, zlikwidowanej z dniem 1 kwietnia 1920 roku.

Patrol Policja Wodna

W okresie dwudziestolecia międzywojennego policjanci ofiarnie czuwali nad bezpieczeństwem żeglugi, pilnowali porządku w portach i na przystaniach, nieśli pomoc i ratunek, walczyli z kłusownictwem, ścigali przemytników oraz łapali zbiegów. Wisła stanowiła wówczas bardzo ruchliwy szlak komunikacyjny, ważny dla transportu ludzi i towarów, zaś jej brzegi były popularnym miejscem wypoczynku.

Komisariat Policji Wodnej w Krakowie 1978

Komisariat Wodny Policji 1978 rok

SM - 75

Łódź SM - 75

Jesion II

Łódź Jesion II

Jesion IV

Łódź Jesion IV